Aes thumbnail

6331 Sayili İş Sağliği Ve Güvenli̇ği̇ Kanunu

İŞ SAĞLIĞI VE GÜVENLİĞİ KANUNU 
Kanun Numarası 
Kabul Tarihi 
Yayımlandığı Resmî Gazete  : Tarih  : 30/6/2012 
Yayımlandığı Düstur  
: 6331 
: 20/6/2012 
: Tertip : 5 
Sayı  : 28339 
Cilt  : 52 
BİRİNCİ BÖLÜM 
Amaç, Kapsam ve Tanımlar 
Amaç 
MADDE 1 – (1) Bu Kanunun amacı; işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması 
ve  mevcut  sağlık  ve  güvenlik  şartlarının  iyileştirilmesi  için  işveren  ve  çalışanların  görev, 
yetki, sorumluluk, hak ve yükümlülüklerini düzenlemektir. 
Kapsam ve istisnalar 
MADDE  2  –  (1) Bu Kanun;  kamu  ve özel  sektöre ait bütün  işlere ve işyerlerine, bu 
işyerlerinin  işverenleri  ile  işveren  vekillerine,  çırak  ve  stajyerler  de  dâhil  olmak  üzere  tüm 
çalışanlarına faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır. 
(2)  Ancak  aşağıda  belirtilen  faaliyetler  ve  kişiler  hakkında  bu  Kanun  hükümleri 
uygulanmaz: 
a)  Fabrika,  bakım  merkezi,  dikimevi  ve  benzeri  işyerlerindekiler  hariç  Türk  Silahlı 
Kuvvetleri, genel kolluk kuvvetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Müsteşarlığının faaliyetleri. 
b) Afet ve acil durum birimlerinin müdahale faaliyetleri. 
c) Ev hizmetleri. 
ç) Çalışan istihdam etmeksizin kendi nam ve hesabına mal ve hizmet üretimi yapanlar. 
d) Hükümlü ve tutuklulara yönelik infaz hizmetleri sırasında, iyileştirme kapsamında 
yapılan işyurdu, eğitim, güvenlik ve meslek edindirme faaliyetleri. 
e)  (Ek:  10/9/2014-6552/15  md.;  İptal:  Anayasa  Mahkemesi’nin  14/5/2015  tarihli 
ve E.: 2014/177, K.: 2015/49 sayılı Kararı ile.)  
Tanımlar 
MADDE 3 – (1) Bu Kanunun uygulanmasında; 
a) Bakanlık: Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığını, 
b)  Çalışan:  Kendi  özel  kanunlarındaki  statülerine  bakılmaksızın  kamu  veya  özel 
işyerlerinde istihdam edilen gerçek kişiyi, 
c) Çalışan temsilcisi:  İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çalışmalara katılma, çalışmaları 
izleme, tedbir alınmasını isteme, tekliflerde bulunma ve benzeri konularda çalışanları  temsil 
etmeye yetkili çalışanı, 
ç) Destek elemanı: Asli görevinin yanında iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili önleme, koruma, 
tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda özel olarak görevlendirilmiş uygun 
donanım ve yeterli eğitime sahip kişiyi, 
 
 
 
 
d)  (Değişik:9/1/2025-7538/18  md.)  Eğitim  kurumu:  Bu  Kanun  ile  bu  Kanuna 
dayanılarak  düzenlenen  alt  mevzuat  hükümleri  uyarınca  eğitim  vermek  üzere  Bakanlıkça 
yetkilendirilmiş kurum ve kuruluşları, 
e) Genç çalışan: Onbeş yaşını bitirmiş ancak onsekiz yaşını doldurmamış çalışanı, 
f)  (Değişik:  12/7/2013-6495/101  md.)  İş  Güvenliği  Uzmanı:  Usul  ve  esasları 
yönetmelikle  belirlenen,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  alanında  görev  yapmak  üzere  Bakanlıkça 
yetkilendirilmiş,  iş  güvenliği  uzmanlığı  belgesine  sahip,  Bakanlık  ve  ilgili  kuruluşlarında 
çalışma  hayatını  denetleyen  müfettişler  ile  mühendislik  veya  mimarlık  eğitimi  veren 
fakültelerin mezunları ile teknik elemanı,  
g) İş kazası: İşyerinde veya işin yürütümü nedeniyle meydana gelen, ölüme sebebiyet 
veren veya vücut bütünlüğünü ruhen ya da bedenen engelli hâle getiren olayı,1 
ğ) İşveren: Çalışan istihdam eden gerçek veya tüzel kişi yahut tüzel kişiliği olmayan 
kurum ve kuruluşları, 
h)  İşyeri:  Mal  veya  hizmet  üretmek  amacıyla  maddi  olan  ve  olmayan  unsurlar  ile 
çalışanın  birlikte  örgütlendiği,  işverenin  işyerinde  ürettiği  mal  veya  hizmet  ile  nitelik 
yönünden  bağlılığı  bulunan  ve  aynı  yönetim  altında  örgütlenen  işyerine  bağlı  yerler  ile 
dinlenme,  çocuk  emzirme,  yemek,  uyku,  yıkanma,  muayene  ve  bakım,  beden  ve  mesleki 
eğitim yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçları da içeren organizasyonu, 
ı)  İşyeri  hekimi:  İş  sağlığı  ve  güvenliği  alanında  görev  yapmak  üzere  Bakanlıkça 
yetkilendirilmiş, işyeri hekimliği belgesine sahip hekimi, 
i)  İşyeri  sağlık  ve  güvenlik  birimi:  İşyerinde  iş  sağlığı  ve  güvenliği  hizmetlerini 
yürütmek üzere kurulan, gerekli donanım ve personele sahip olan birimi, 
j) Konsey: Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyini, 
k) Kurul: İş sağlığı ve güvenliği kurulunu, 
1) Meslek hastalığı: Mesleki risklere maruziyet sonucu ortaya çıkan hastalığı, 
m)  Ortak  sağlık  ve  güvenlik  birimi:  Kamu  kurum  ve  kuruluşları,  organize  sanayi 
bölgeleri ile Türk Ticaret Kanununa göre faaliyet gösteren şirketler tarafından, işyerlerine iş 
sağlığı  ve  güvenliği  hizmetlerini  sunmak  üzere  kurulan  gerekli  donanım  ve  personele  sahip 
olan ve Bakanlıkça yetkilendirilen birimi, 
n)  Önleme:  İşyerinde  yürütülen  işlerin  bütün  safhalarında  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile 
ilgili riskleri ortadan kaldırmak veya azaltmak için planlanan ve alınan tedbirlerin tümünü, 
o)  Risk:  Tehlikeden  kaynaklanacak  kayıp,  yaralanma  ya  da  başka  zararlı  sonuç 
meydana gelme ihtimalini, 
ö)  Risk  değerlendirmesi:  İşyerinde  var  olan  ya  da  dışarıdan  gelebilecek  tehlikelerin 
belirlenmesi, bu tehlikelerin riske dönüşmesine yol açan faktörler ile tehlikelerden kaynaklanan 
risklerin  analiz  edilerek  derecelendirilmesi  ve  kontrol  tedbirlerinin  kararlaştırılması  amacıyla 
yapılması gerekli çalışmaları, 
p)  Tehlike:  İşyerinde  var  olan  ya  da  dışarıdan  gelebilecek,  çalışanı  veya  işyerini 
1  25/4/2013  tarihli  ve  6462  sayılı  Kanunun  1  inci  maddesiyle,  bu  bentte  yer  alan  “özre  uğratan” 
ibaresi “engelli hâle getiren” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
etkileyebilecek zarar veya hasar verme potansiyelini, 
r)  Tehlike  sınıfı:  İş  sağlığı  ve  güvenliği  açısından,  yapılan  işin  özelliği,  işin  her 
safhasında  kullanılan  veya  ortaya  çıkan  maddeler,  iş  ekipmanı,  üretim  yöntem  ve  şekilleri, 
çalışma ortam ve şartları ile ilgili diğer hususlar dikkate alınarak işyeri için belirlenen tehlike 
grubunu, 
s)  (Değişik:  12/7/2013-6495/101  md.)  Teknik  eleman:  Teknik  öğretmen,  fizikçi, 
kimyager  ve  biyolog  unvanına  sahip  olanlar  ile  üniversitelerin  iş  sağlığı  ve  güvenliği 
programı mezunlarını, 
ş)  (Değişik:9/1/2025-7538/18  md.)  Diğer  sağlık  personeli:  İş  sağlığı  ve  güvenliği 
hizmetlerinde  görevlendirilmek  üzere  Bakanlıkça  yetkilendirilmiş,  diğer  sağlık  personeli 
belgesine  sahip  ebe,  hemşire,  sağlık  memuru,  acil  tıp  teknikeri,  acil  tıp  teknisyeni,  çevre 
sağlığı teknikeri veya çevre sağlığı teknisyeni diplomasına sahip olan kişileri, 
t) 
(Ek:9/1/2025-7538/18  md.)  Çalışan  sağlığı  merkezi 
(ÇASMER):  Sağlık 
Bakanlığına  bağlı,  işyerlerine  iş  sağlığı  ve  güvenliği  hizmetleri  sunmak  üzere  bu  Kanun 
kapsamında Bakanlıkça yetkilendirilen, gerekli donanım ve personele sahip birimi, 
u)  (Ek:9/1/2025-7538/18  md.)  Ekipman  muayene  kuruluşu:  İşin  yapılmasında 
kullanılan  her  türlü  makine,  alet, ekipman,  tesis,  teçhizat,  cihaz  ve  koruyucu  sistemlerin  iş 
sağlığı  ve  güvenliği  yönünden;  mevzuat,  ilgili  standart  ve  kontrol  kriterlerine  uygun 
kullanımının sağlanması ve sürdürülmesi adına bakım veya muayene, test ve kontrol yapmak 
üzere Bakanlıkça yetkilendirilen kuruluşları, 
ifade eder. 
(2)  İşveren  adına  hareket  eden,  işin  ve  işyerinin  yönetiminde  görev  alan  işveren 
vekilleri, bu Kanunun uygulanması bakımından işveren sayılır. 
İKİNCİ BÖLÜM 
İşveren ile Çalışanların Görev, Yetki ve Yükümlülükleri 
İşverenin genel yükümlülüğü 
MADDE  4  –  (1)  İşveren,  çalışanların  işle  ilgili  sağlık  ve  güvenliğini  sağlamakla 
yükümlü olup bu çerçevede; 
a)  Mesleki  risklerin  önlenmesi,  eğitim  ve  bilgi  verilmesi  dâhil  her  türlü  tedbirin 
alınması, organizasyonun yapılması, gerekli araç ve gereçlerin sağlanması, sağlık ve güvenlik 
tedbirlerinin  değişen  şartlara  uygun  hale  getirilmesi  ve  mevcut  durumun  iyileştirilmesi  için 
çalışmalar yapar. 
b)  İşyerinde  alınan  iş  sağlığı  ve  güvenliği  tedbirlerine  uyulup  uyulmadığını  izler, 
denetler ve uygunsuzlukların giderilmesini sağlar. 
c) Risk değerlendirmesi yapar veya yaptırır. 
ç)  Çalışana  görev  verirken,  çalışanın  sağlık  ve  güvenlik  yönünden  işe  uygunluğunu 
göz önüne alır. 
d)  Yeterli  bilgi  ve  talimat  verilenler  dışındaki  çalışanların  hayati  ve  özel  tehlike 
 
bulunan yerlere girmemesi için gerekli tedbirleri alır. 
(2)  İşyeri  dışındaki  uzman  kişi  ve  kuruluşlardan  hizmet  alınması,  işverenin 
sorumluluklarını ortadan kaldırmaz. 
(3)  Çalışanların 
iş  sağlığı  ve  güvenliği  alanındaki  yükümlülükleri, 
işverenin 
sorumluluklarını etkilemez. 
(4) İşveren, iş sağlığı ve güvenliği tedbirlerinin maliyetini çalışanlara yansıtamaz. 
Risklerden korunma ilkeleri 
MADDE  5  –  (1)  İşverenin  yükümlülüklerinin yerine getirilmesinde aşağıdaki ilkeler 
göz önünde bulundurulur: 
a) Risklerden kaçınmak. 
b) Kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek. 
c) Risklerle kaynağında mücadele etmek.  
ç) İşin kişilere uygun hale getirilmesi için işyerlerinin tasarımı ile iş ekipmanı, çalışma 
şekli  ve  üretim  metotlarının  seçiminde  özen  göstermek,  özellikle  tekdüze  çalışma  ve  üretim 
temposunun sağlık ve güvenliğe olumsuz etkilerini önlemek, önlenemiyor ise en aza indirmek. 
d) Teknik gelişmelere uyum sağlamak. 
e) Tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek.  
f)  Teknoloji,  iş  organizasyonu,  çalışma  şartları,  sosyal  ilişkiler  ve  çalışma  ortamı  ile 
ilgili faktörlerin etkilerini kapsayan tutarlı ve genel bir önleme politikası geliştirmek. 
g) Toplu korunma tedbirlerine, kişisel korunma tedbirlerine göre öncelik vermek. 
ğ) Çalışanlara uygun talimatlar vermek. 
İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri 
MADDE 6 – (1) Mesleki risklerin önlenmesi ve bu risklerden korunulmasına yönelik 
çalışmaları da kapsayacak, iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin sunulması için işveren; 
a) Çalışanları arasından iş güvenliği uzmanı, işyeri hekimi ve on ve daha fazla çalışanı 
olan çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde diğer sağlık personeli görevlendirir. Çalışanları 
arasında  belirlenen  niteliklere  sahip  personel  bulunmaması  hâlinde,  bu  hizmetin  tamamını 
veya bir kısmını ortak sağlık ve güvenlik birimlerinden veya ÇASMER’lerden hizmet alarak 
yerine getirebilir. Ancak belirlenen niteliklere ve gerekli belgeye sahip olması hâlinde, tehlike 
sınıfı ve çalışan sayısı dikkate alınarak, bu hizmetin yerine getirilmesini kendisi üstlenebilir. 
(Ek cümle: 10/9/2014-6552/16 md.) Belirlenen niteliklere ve gerekli belgeye sahip olmayan 
ancak 50’den az çalışanı bulunan ve az tehlikeli sınıfta yer alan işyeri işverenleri veya işveren 
vekili tarafından Bakanlıkça ilan edilen eğitimleri tamamlamak şartıyla işe giriş ve periyodik 
muayeneler ve tetkikler hariç iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerini yürütebilirler.234 
2 18/6/2017 tarihli ve 7033 sayılı Kanunun 85 inci maddesiyle, bu bentte yer alan “10’dan az” ibaresi 
“50’den az” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
 
 
b) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşların görevlerini yerine 
getirmeleri amacıyla araç, gereç, mekân ve zaman gibi gerekli bütün ihtiyaçlarını karşılar. 
c) İşyerinde sağlık ve güvenlik hizmetlerini yürütenler arasında iş birliği ve koordinasyonu 
sağlar. 
ç) Görevlendirdikleri kişi veya hizmet aldığı kurum ve kuruluşlar tarafından iş sağlığı 
ve güvenliği ile ilgili mevzuata uygun olan ve yazılı olarak bildirilen tedbirleri yerine getirir. 
d) Çalışanların sağlık ve güvenliğini etkilediği bilinen veya etkilemesi muhtemel konular 
hakkında;  görevlendirdikleri  kişi  veya  hizmet  aldığı  kurum  ve  kuruluşları,  başka  işyerlerinden 
çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanları ve bunların işverenlerini bilgilendirir. 
(2) 4/1/2002 tarihli ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu kapsamındaki kamu kurum ve 
kuruluşları;  iş  sağlığı  ve  güvenliği  hizmetlerini,  Sağlık  Bakanlığına  ait  döner  sermayeli 
kuruluşlardan  doğrudan  alabileceği  gibi  4734  sayılı  Kanun  hükümleri  çerçevesinde  de 
alabilir. 
(3)  Tam  süreli  işyeri  hekimi  görevlendirilen  işyerlerinde,  diğer  sağlık  personeli 
görevlendirilmesi zorunlu değildir. 
(4)  (Ek:  10/9/2014-6552/16  md.)  Birinci  fıkranın  (a)  bendine  göre  yapılacak 
görevlendirme  süresinin  belirlenmesinde  5/6/1986  tarihli  ve  3308  sayılı  Mesleki  Eğitim 
Kanunu  ile  4/11/1981  tarihli  ve  2547  sayılı  Yükseköğretim  Kanunu  kapsamındaki  öğrenci 
statüsünde olan çırak ve stajyerler, çalışan sayısının toplamına dâhil edilmez. 
(5)  (Ek:9/1/2025-7538/19  md.)  Bu  maddenin  uygulanmasına  ilişkin  usul  ve  esaslar 
Bakanlıkça belirlenir. 
İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin desteklenmesi 
MADDE 7 – (1) İş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin yerine getirilmesi için, Bakanlıkça 
aşağıdaki şartlarla destek sağlanabilir: 
a) Kamu kurum ve kuruluşları hariç ondan az çalışanı bulunanlardan, çok tehlikeli ve 
tehlikeli  sınıfta  yer  alan  işyerleri  faydalanabilir.  Ancak,  Cumhurbaşkanı,  ondan  az  çalışanı 
bulunanlardan az tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinin de faydalanmasına karar verebilir.5 
b)  Giderler,  iş  kazası  ve  meslek  hastalığı  bakımından  kısa  vadeli  sigorta  kolları  için 
toplanan primlerden kaynak aktarılmak suretiyle, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından finanse 
edilir. 
c) Uygulamada, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları esas alınır. 
ç)  Bu  Kanun  ve  diğer  mevzuat  gereğince  yapılan  kontrol  ve  denetimlerde;  istihdam 
ettiği kişilerin sigortalılık bildiriminde bulunmadığı tespit edilen işverenlerden, tespit tarihine 
3 10/9/2014 tarihli ve 6552 sayılı Kanunun 16 ncı maddesiyle, bu bentte yer alan “işyeri hekimi ve” 
ibaresinden  sonra  gelmek  üzere  “on  ve  daha  fazla  çalışanı  olan  çok  tehlikeli  sınıfta  yer  alan 
işyerlerinde” ibaresi eklenmiştir. 
4  9/1/2025  tarihli  ve  7538  sayılı  Kanunun  19  uncu  maddesi  ile  bu  bendin  ikinci  cümlesine 
“birimlerinden” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya ÇASMER’lerden” ibaresi eklenmiştir. 
5 2/7/2018 tarihli ve 703 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 210 uncu maddesiyle bu bentte yer 
alan “Bakanlar Kurulu” ibaresi “Cumhurbaşkanı” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
 
kadar yapılan ödemeler yasal faizi ile birlikte Sosyal Güvenlik Kurumunca tahsil edilir ve bu 
durumdaki işverenler, sağlanan destekten üç yıl süreyle faydalanamaz. 
d)  Uygulamaya  ilişkin  olarak  ortaya  çıkabilecek  tereddütleri  gidermeye,  uygulamayı 
yönlendirmeye ve doğabilecek sorunları çözmeye Bakanlık yetkilidir. 
(2)  Aşağıdaki  konular  ile  bunlara  ilişkin  usul  ve  esaslar,  Maliye  Bakanlığının  uygun 
görüşü alınarak Bakanlıkça çıkarılan yönetmelikle belirlenir: 
a)  İş  sağlığı  ve  güvenliği  hizmetlerinin  yerine  getirilmesi  için  sağlanacak  desteğin 
uygulanması. 
b)  Destek  sağlanacak  ondan  az  çalışanı  bulunan  işyerlerinin  özellikleri  göz  önünde 
bulundurularak; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından ödenecek iş sağlığı ve güvenliği hizmet 
bedellerinin tespiti, destek olunacak kısmı ve ödenme şekli. 
c) Destekten faydalanabilecek işyerlerinin taşıması gereken şartlar. 
ç) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti verecek kuruluşların özellikleri. 
(3) Etkinlik ve sürekliliğin sağlanması amacıyla; Bakanlık tarafından Sağlık Bakanlığı, 
Bilim, Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı ve ilgili meslek kuruluşlarıyla iş birliği yapılabilir. 
İşyeri hekimleri ve iş güvenliği uzmanları 
MADDE 8 – (1) İşyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanlarının hak ve yetkileri, görevlerini 
yerine  getirmeleri  nedeniyle  kısıtlanamaz.  Bu  kişiler,  görevlerini  mesleğin  gerektirdiği  etik 
ilkeler ve mesleki bağımsızlık içerisinde yürütür. 
(2)  (Değişik:  4/4/2015-6645/1  md.)  İşverene  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  konularda 
rehberlik  ve  danışmanlık  yapmak  üzere  görevlendirilen  işyeri  hekimi  ve  iş  güvenliği  uzmanı, 
görev aldığı işyerinde göreviyle ilgili mevzuat ve teknik gelişmeleri göz önünde bulundurarak iş 
sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  eksiklik  ve  aksaklıkları,  tedbir  ve  tavsiyeleri  belirler  ve  işverene 
yazılı  olarak  bildirir.  Eksiklik  ve  aksaklıkların  düzeltilmesinden,  tedbir  ve  tavsiyelerin  yerine 
getirilmesinden  işveren  sorumludur.  Bildirilen  eksiklik  ve  aksaklıkların  acil  durdurmayı 
gerektirmesi veya yangın, patlama, göçme, kimyasal sızıntı ve benzeri acil ve hayati tehlike arz 
etmesi,  meslek  hastalığına  sebep  olabilecek  ortamların  bulunmasına  rağmen  işveren  tarafından 
gerekli tedbirlerin alınmaması hâlinde, bu durum işyeri hekimi, iş güvenliği uzmanı ve/veya ortak 
sağlık  ve  güvenlik  birimi  yönetimi  tarafından  Bakanlığın  yetkili  birimine,  varsa  yetkili  sendika 
temsilcisine, yoksa çalışan temsilcisine bildirilir. Bildirim yapmadığı tespit edilen işyeri hekimi ve 
iş  güvenliği  uzmanının  belgesi  üç  ay,  tekrarında  ise  altı  ay  süreyle;  ortak  sağlık  ve  güvenlik 
biriminin yetki belgesi altı ay, tekrarında ise bir yıl süreyle askıya alınır. Bu bildirimden dolayı 
işvereni tarafından işyeri hekimi veya iş güvenliği uzmanının iş sözleşmesine son verilemez ve bu 
kişiler hiçbir şekilde hak kaybına uğratılamaz. Aksi takdirde işveren hakkında bir yıllık sözleşme 
ücreti  tutarından  az  olmamak  üzere  tazminata  hükmedilir.  İşyeri  hekimi  veya  iş  güvenliği 
uzmanının iş kanunları ve diğer kanunlara göre sahip olduğu hakları saklıdır. Açılan davada, kötü 
niyetle gerçek dışı bildirimde bulunduğu mahkeme kararıyla tespit edilen kişinin belgesi altı ay 
 
süreyle askıya alınır.6 
(3) Hizmet sunan kuruluşlar ile işyeri hekimi ve iş güvenliği uzmanları, iş sağlığı ve 
güvenliği  hizmetlerinin  yürütülmesindeki  ihmallerinden  dolayı,  hizmet  sundukları  işverene 
karşı sorumludur. 
(4)  Çalışanın  ölümü  veya  maluliyetiyle  sonuçlanacak  şekilde  vücut  bütünlüğünün 
bozulmasına neden olan iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde ihmali tespit 
edilen işyeri hekimi veya iş güvenliği uzmanının yetki belgesi askıya alınır. 
(5)  İş  güvenliği  uzmanlarının  görev  alabilmeleri  için;  çok  tehlikeli  sınıfta  yer  alan 
işyerlerinde (A) sınıfı, tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde en az (B) sınıfı, az tehlikeli sınıfta yer 
alan işyerlerinde ise en az (C) sınıfı iş güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olmaları şartı aranır. 
Bakanlık, iş güvenliği uzmanlarının ve işyeri hekimlerinin görevlendirilmesi konusunda sektörel 
alanda  özel  düzenleme  yapabilir.  (Ek  cümle:  4/4/2015-6645/1  md.)  Sektörel  düzenleme 
çerçevesinde maden ve yapı ile diğer sektörlerde öncelikli olarak hangi meslekî unvana sahip iş 
güvenliği  uzmanlarının  görev  yapacağının  ve  bunların  yanında  görev  yapacak  diğer  mesleklere 
sahip iş güvenliği uzmanlarının belirlenmesine dair usul ve esaslar, Bakanlıkça belirlenir. 
(6)  Belirlenen  çalışma  süresi  nedeniyle  işyeri  hekimi  ve  iş  güvenliği  uzmanının  tam 
süreli görevlendirilmesi gereken durumlarda;  işveren, işyeri sağlık ve güvenlik birimi  kurar. 
Bu  durumda,  çalışanların  tabi  olduğu  kanun  hükümleri  saklı  kalmak  kaydıyla,  22/5/2003 
tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununa göre belirlenen haftalık çalışma süresi dikkate alınır. 
(7) Kamu kurum ve kuruluşlarında ilgili mevzuata göre çalıştırılan işyeri hekimi veya 
iş güvenliği uzmanı olma niteliğini haiz personel, gerekli belgeye sahip olmaları şartıyla asli 
görevlerinin yanında, belirlenen çalışma süresine riayet ederek çalışmakta oldukları kurumda 
veya  ilgili  personelin  muvafakati  ve  üst  yöneticinin  onayı  ile  diğer  kamu  kurum  ve 
kuruluşlarında  görevlendirilebilir.  Bu  şekilde  görevlendirilecek  personele,  görev  yaptığı  her 
saat  için  (200)  gösterge  rakamının  memur  aylık  katsayısı  ile  çarpımı  tutarında  ilave  ödeme, 
hizmet alan kurum tarafından yapılır. Bu ödemeden damga vergisi hariç herhangi bir kesinti 
yapılmaz.  Bu  durumdaki  görevlendirmeye  ilişkin  ilave  ödemelerde,  günlük  mesai  saatlerine 
bağlı kalmak kaydıyla, aylık toplam seksen saatten fazla olan görevlendirmeler dikkate alınmaz. 
(8)  Kamu  sağlık  hizmetlerinde  tam  süreli  çalışmaya  ilişkin  mevzuat  hükümleri  saklı 
kalmak  kaydıyla,  işyeri  hekimlerinin  ve  diğer  sağlık  personelinin  işyeri  sağlık  ve  güvenlik 
birimi  ile  ortak  sağlık  ve  güvenlik  birimlerinde  görevlendirilmelerinde  ve  hizmet  verilen 
işyerlerinde çalışanlarla sınırlı olmak üzere görevlerini yerine getirmelerinde, diğer kanunların 
kısıtlayıcı hükümleri uygulanmaz. 
Tehlike sınıfının belirlenmesi 
MADDE  9  –  (1)  İşyeri  tehlike  sınıfları;  31/5/2006  tarihli  ve  5510  sayılı  Sosyal 
6 9/1/2025 tarihli ve 7538 sayılı Kanunun 20 nci maddesi ile bu fıkranın üçüncü cümlesinde yer alan 
“veya iş güvenliği uzmanınca,” ibaresi “, iş güvenliği uzmanı ve/veya ortak sağlık ve güvenlik birimi 
yönetimi  tarafından”  şeklinde  değiştirilmiş  ve  dördüncü  cümlesinde  yer  alan  “süreyle”  ibaresinden 
sonra  gelmek  üzere  “;  ortak  sağlık  ve  güvenlik  biriminin  yetki  belgesi  altı  ay,  tekrarında  ise  bir  yıl 
süreyle” ibaresi eklenmiştir. 
 
 
Sigortalar  ve  Genel  Sağlık  Sigortası  Kanununun  83  üncü  maddesine  göre  belirlenen  kısa 
vadeli  sigorta  kolları  prim  tarifesi  de  dikkate  alınarak,  İş  Sağlığı  ve  Güvenliği  Genel 
Müdürünün  Başkanlığında  ilgili  taraflarca  oluşturulan  komisyonun  görüşleri  doğrultusunda, 
Bakanlıkça çıkarılacak tebliğ ile tespit edilir. 
(2) İşyeri tehlike sınıflarının tespitinde, o işyerinde yapılan asıl iş dikkate alınır. 
Risk değerlendirmesi, kontrol, ölçüm ve araştırma 
MADDE  10  –  (1)  İşveren,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  yönünden  risk  değerlendirmesi 
yapmak  veya  yaptırmakla  yükümlüdür.  Risk  değerlendirmesi  yapılırken  aşağıdaki  hususlar 
dikkate alınır: 
a) Belirli risklerden etkilenecek çalışanların durumu. 
b) Kullanılacak iş ekipmanı ile kimyasal madde ve müstahzarların seçimi. 
c) İşyerinin tertip ve düzeni. 
ç)  Genç,  yaşlı,  engelli,  gebe  veya  emziren  çalışanlar  gibi  özel  politika  gerektiren 
gruplar ile kadın çalışanların durumu. 
(2)  İşveren,  yapılacak  risk  değerlendirmesi  sonucu  alınacak  iş  sağlığı  ve  güvenliği 
tedbirleri ile kullanılması gereken koruyucu donanım veya ekipmanı belirler. 
(3) İşyerinde uygulanacak iş sağlığı ve güvenliği tedbirleri, çalışma şekilleri ve üretim 
yöntemleri;  çalışanların  sağlık  ve  güvenlik  yönünden  korunma  düzeyini  yükseltecek  ve 
işyerinin idari yapılanmasının her kademesinde uygulanabilir nitelikte olmalıdır. 
(4)  İşveren,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  yönünden  çalışma  ortamına  ve  çalışanların  bu 
ortamda  maruz  kaldığı  risklerin  belirlenmesine  yönelik  gerekli  kontrol,  ölçüm,  inceleme  ve 
araştırmaların yapılmasını sağlar. 
Acil durum planları, yangınla mücadele ve ilk yardım 
MADDE 11 – (1) İşveren; 
a) Çalışma ortamı, kullanılan maddeler, iş ekipmanı ile çevre şartlarını dikkate alarak 
meydana gelebilecek acil durumları önceden değerlendirerek, çalışanları ve çalışma çevresini 
etkilemesi  mümkün  ve  muhtemel  acil  durumları  belirler  ve  bunların  olumsuz  etkilerini 
önleyici ve sınırlandırıcı tedbirleri alır. 
b)  Acil  durumların  olumsuz  etkilerinden  korunmak  üzere  gerekli  ölçüm  ve 
değerlendirmeleri yapar, acil durum planlarını hazırlar. 
c)  Acil  durumlarla  mücadele  için  işyerinin  büyüklüğü  ve  taşıdığı  özel  tehlikeler, 
yapılan işin niteliği, çalışan sayısı ile işyerinde bulunan diğer kişileri dikkate alarak; önleme, 
koruma, tahliye, yangınla mücadele, ilk yardım ve benzeri konularda uygun donanıma sahip 
ve  bu  konularda  eğitimli  yeterli  sayıda  kişiyi  görevlendirir,  araç  ve  gereçleri  sağlayarak 
eğitim ve tatbikatları yaptırır ve ekiplerin her zaman hazır bulunmalarını sağlar. 
ç)  Özellikle  ilk  yardım,  acil  tıbbi  müdahale,  kurtarma  ve  yangınla  mücadele 
konularında, işyeri dışındaki kuruluşlarla irtibatı sağlayacak gerekli düzenlemeleri yapar. 
 
 
 
Tahliye 
MADDE 12 – (1) Ciddi, yakın ve önlenemeyen tehlikenin meydana gelmesi durumunda 
işveren; 
a)  Çalışanların  işi  bırakarak  derhal  çalışma  yerlerinden  ayrılıp  güvenli  bir  yere 
gidebilmeleri için, önceden gerekli düzenlemeleri yapar ve çalışanlara gerekli talimatları verir. 
b) Durumun devam etmesi hâlinde, zorunluluk olmadıkça, gerekli donanıma sahip ve 
özel olarak görevlendirilenler dışındaki çalışanlardan işlerine devam etmelerini isteyemez. 
(2) İşveren, çalışanların kendileri veya diğer kişilerin güvenliği için ciddi ve yakın bir 
tehlike  ile  karşılaştıkları  ve  amirine  hemen  haber  veremedikleri  durumlarda;  istenmeyen 
sonuçların  önlenmesi  için,  bilgileri  ve  mevcut  teknik  donanımları  çerçevesinde  müdahale 
edebilmelerine imkân sağlar. Böyle bir durumda çalışanlar, ihmal veya dikkatsiz davranışları 
olmadıkça yaptıkları müdahaleden dolayı sorumlu tutulamaz. 
Çalışmaktan kaçınma hakkı 
MADDE  13  –  (1)  Ciddi  ve  yakın  tehlike  ile  karşı  karşıya  kalan  çalışanlar  kurula, 
kurulun  bulunmadığı  işyerlerinde  ise  işverene  başvurarak  durumun  tespit  edilmesini  ve 
gerekli tedbirlerin alınmasına karar verilmesini talep edebilir. Kurul acilen toplanarak, işveren 
ise  derhâl  kararını  verir  ve  durumu  tutanakla  tespit  eder.  Karar,  çalışana  ve  çalışan 
temsilcisine yazılı olarak bildirilir. 
(2)  Kurul  veya  işverenin  çalışanın  talebi  yönünde  karar  vermesi  hâlinde  çalışan, 
gerekli tedbirler alınıncaya kadar çalışmaktan kaçınabilir. Çalışanların çalışmaktan kaçındığı 
dönemdeki ücreti ile kanunlardan ve iş sözleşmesinden doğan diğer hakları saklıdır. 
(3) Çalışanlar ciddi ve yakın tehlikenin önlenemez olduğu durumlarda birinci fıkradaki 
usule uymak zorunda olmaksızın işyerini veya tehlikeli bölgeyi terk ederek belirlenen güvenli 
yere gider. Çalışanların bu hareketlerinden dolayı hakları kısıtlanamaz. 
(4) İş sözleşmesiyle çalışanlar, talep etmelerine rağmen gerekli tedbirlerin alınmadığı 
durumlarda,  tabi  oldukları  kanun  hükümlerine  göre  iş  sözleşmelerini  feshedebilir.  Toplu 
sözleşme  veya  toplu  iş  sözleşmesi  ile  çalışan  kamu  personeli,  bu  maddeye  göre  çalışmadığı 
dönemde fiilen çalışmış sayılır. 
(5)  Bu  Kanunun  25  inci  maddesine  göre  işyerinde  işin  durdurulması  hâlinde,  bu 
madde hükümleri uygulanmaz. 
İş kazası ve meslek hastalıklarının kayıt ve bildirimi 
MADDE 14 – (1) İşveren; 
a)  Bütün  iş  kazalarının  ve  meslek  hastalıklarının  kaydını  tutar,  gerekli  incelemeleri 
yaparak bunlar ile ilgili raporları düzenler. 
b) İşyerinde meydana gelen ancak yaralanma veya ölüme neden olmadığı halde işyeri 
ya  da  iş  ekipmanının  zarara  uğramasına  yol  açan  veya  çalışan,  işyeri  ya  da  iş  ekipmanını 
zarara uğratma potansiyeli olan olayları inceleyerek bunlar ile ilgili raporları düzenler. 
(2) İşveren, aşağıdaki hallerde belirtilen sürede Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirimde 
 
 
bulunur: 
a) İş kazalarını kazadan sonraki üç iş günü içinde. 
b) Sağlık hizmeti sunucuları veya işyeri hekimi tarafından kendisine bildirilen meslek 
hastalıklarını, öğrendiği tarihten itibaren üç iş günü içinde. 
(3) İşyeri hekimi veya sağlık hizmeti sunucuları; meslek hastalığı ön tanısı koydukları 
vakaları, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularına sevk 
eder. 
(4)  Sağlık  hizmeti  sunucuları  kendilerine  intikal  eden  iş  kazalarını,  yetkilendirilen 
sağlık hizmeti sunucuları ise meslek hastalığı tanısı koydukları vakaları en geç on gün içinde 
Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirir. 
(5)  Bu  maddenin  uygulanmasına  ilişkin  usul  ve  esaslar,  Sağlık  Bakanlığının  uygun 
görüşü alınarak Bakanlıkça belirlenir. 
Sağlık gözetimi 
MADDE 15 – (1) İşveren; 
a) Çalışanların işyerinde maruz kalacakları sağlık ve güvenlik risklerini dikkate alarak 
sağlık gözetimine tabi tutulmalarını sağlar. 
b) Aşağıdaki hallerde çalışanların sağlık muayenelerinin yapılmasını sağlamak zorundadır: 
1) İşe girişlerinde. 
2) İş değişikliğinde. 
3)  İş  kazası, meslek hastalığı veya  sağlık nedeniyle  tekrarlanan işten  uzaklaşmalarından 
sonra işe dönüşlerinde talep etmeleri hâlinde. 
4)  İşin  devamı  süresince,  çalışanın  ve  işin  niteliği  ile  işyerinin  tehlike  sınıfına  göre 
Bakanlıkça belirlenen düzenli aralıklarla. 
(2) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işlerde çalışacaklar, yapacakları işe uygun 
olduklarını belirten sağlık raporu olmadan işe başlatılamaz.7 
(3) (Değişik birinci cümle: 10/9/2014-6552/17 md.) Bu Kanun kapsamında alınması 
gereken  sağlık  raporları  işyeri  hekiminden  alınır.  50’den  az  çalışanı  bulunan  ve  az  tehlikeli 
işyerleri  için  ise  ÇASMER’lerden,  aile  hekimlerinden  veya  diğer  kamu  sağlık  hizmeti 
sunucularından da alınabilir. Raporlara itirazlar Sağlık Bakanlığı tarafından belirlenen hakem 
hastanelere yapılır, verilen kararlar kesindir.89 
(4) Sağlık gözetiminden doğan maliyet ve bu gözetimden kaynaklı her türlü ek maliyet 
işverence karşılanır, çalışana yansıtılamaz. 
(5) Sağlık muayenesi yaptırılan çalışanın özel hayatı ve itibarının korunması açısından 
7  10/9/2014  tarihli  ve  6552  sayılı  Kanunun  17  nci  maddesiyle,  bu  fıkrada  yer  alan  “işyerlerinde” 
ibaresi “işlerde” şeklinde değiştirilmiştir. 
8  18/6/2017  tarihli  ve  7033  sayılı  Kanunun  85  inci  maddesiyle,  bu  fıkrada  yer  alan  “10’dan  az” 
ibaresi “50’den az” şeklinde değiştirilmiştir. 
9 9/1/2025 tarihli ve 7538 sayılı Kanunun 21 inci maddesi ile bu fıkranın ikinci cümlesinde yer alan 
“kamu  hizmet  sunucuları veya  aile  hekimlerinden de”  ibaresi  “ÇASMER’lerden,  aile  hekimlerinden 
veya diğer kamu sağlık hizmeti sunucularından da” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
 
sağlık bilgileri gizli tutulur. 
Çalışanların bilgilendirilmesi 
MADDE 16 – (1) İşyerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması ve sürdürülebilmesi 
amacıyla işveren, çalışanları ve çalışan temsilcilerini işyerinin özelliklerini de dikkate alarak 
aşağıdaki konularda bilgilendirir: 
a) İşyerinde karşılaşılabilecek sağlık ve güvenlik riskleri, koruyucu ve önleyici tedbirler. 
b) Kendileri ile ilgili yasal hak ve sorumluluklar. 
c)  İlk  yardım,  olağan  dışı  durumlar,  afetler  ve  yangınla  mücadele  ve  tahliye  işleri 
konusunda görevlendirilen kişiler. 
(2) İşveren; 
a)  12  nci  maddede  belirtilen  ciddi  ve  yakın  tehlikeye  maruz  kalan  veya  kalma  riski 
olan  bütün  çalışanları,  tehlikeler  ile  bunlardan  doğan  risklere  karşı  alınmış  ve  alınacak 
tedbirler hakkında derhal bilgilendirir. 
b) Başka işyerlerinden çalışmak üzere kendi işyerine gelen çalışanların birinci fıkrada 
belirtilen  bilgileri  almalarını  sağlamak  üzere,  söz  konusu  çalışanların  işverenlerine  gerekli 
bilgileri verir. 
c) Risk değerlendirmesi, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili koruyucu ve önleyici tedbirler, 
ölçüm,  analiz,  teknik  kontrol,  kayıtlar,  raporlar  ve  teftişten  elde  edilen  bilgilere,  destek 
elemanları ile çalışan temsilcilerinin ulaşmasını sağlar. 
Çalışanların eğitimi 
MADDE  17  –  (1)  İşveren,  çalışanların  iş  sağlığı  ve  güvenliği  eğitimlerini  almasını 
sağlar.  Bu  eğitim  özellikle;  işe  başlamadan  önce,  çalışma  yeri  veya  iş  değişikliğinde,  iş 
ekipmanının  değişmesi  hâlinde  veya  yeni  teknoloji  uygulanması  hâlinde  verilir.  Eğitimler, 
değişen  ve  ortaya  çıkan  yeni  risklere  uygun  olarak  yenilenir,  gerektiğinde  ve  düzenli 
aralıklarla tekrarlanır. 
(2) Çalışan temsilcileri özel olarak eğitilir. 
(3) Mesleki eğitim alma zorunluluğu bulunan tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan 
işlerde, yapacağı işle ilgili mesleki eğitim aldığını belgeleyemeyenler çalıştırılamaz. 
(4) İş kazası geçiren veya meslek hastalığına yakalanan çalışana işe başlamadan önce, 
söz  konusu  kazanın  veya  meslek  hastalığının  sebepleri,  korunma  yolları  ve  güvenli  çalışma 
yöntemleri ile ilgili ilave eğitim verilir. Ayrıca, herhangi bir sebeple altı aydan fazla süreyle 
işten uzak kalanlara, tekrar işe başlatılmadan önce bilgi yenileme eğitimi verilir. 
(5) Tehlikeli ve çok tehlikeli sınıfta yer alan işyerlerinde; yapılacak işlerde karşılaşılacak 
sağlık  ve  güvenlik  riskleri  ile  ilgili  yeterli  bilgi  ve  talimatları  içeren  eğitimin  alındığına  dair 
belge olmaksızın, başka işyerlerinden çalışmak üzere gelen çalışanlar işe başlatılamaz. 
(6)  Geçici  iş  ilişkisi  kurulan  işveren,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  risklerine  karşı  çalışana 
gerekli eğitimin verilmesini sağlar. 
 
 
(7)  Bu  madde  kapsamında  verilecek  eğitimin  maliyeti  çalışanlara  yansıtılamaz. 
Eğitimlerde  geçen  süre  çalışma  süresinden  sayılır.  Eğitim  sürelerinin  haftalık  çalışma 
süresinin üzerinde olması hâlinde, bu süreler fazla sürelerle çalışma veya fazla çalışma olarak 
değerlendirilir. 
Çalışanların görüşlerinin alınması ve katılımlarının sağlanması 
MADDE 18 – (1) İşveren, görüş alma ve katılımın sağlanması konusunda, çalışanlara 
veya iki ve daha fazla çalışan temsilcisinin bulunduğu işyerlerinde varsa işyeri yetkili sendika 
temsilcilerine yoksa çalışan temsilcilerine aşağıdaki imkânları sağlar: 
a)  İş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  konularda  görüşlerinin  alınması,  teklif  getirme 
hakkının tanınması ve bu konulardaki görüşmelerde yer alma ve katılımlarının sağlanması. 
b)  Yeni  teknolojilerin  uygulanması,  seçilecek  iş  ekipmanı,  çalışma  ortamı  ve 
şartlarının çalışanların sağlık ve güvenliğine etkisi konularında görüşlerinin alınması. 
(2) İşveren, destek elemanları ile çalışan temsilcilerinin aşağıdaki konularda önceden 
görüşlerinin alınmasını sağlar: 
a) İşyerinden görevlendirilecek veya işyeri dışından hizmet alınacak işyeri hekimi, iş 
güvenliği  uzmanı  ve  diğer  personel  ile  ilk  yardım,  yangınla  mücadele  ve  tahliye  işleri  için 
kişilerin görevlendirilmesi. 
b) Risk değerlendirmesi  yapılarak, alınması gereken koruyucu ve önleyici tedbirlerin 
ve kullanılması gereken koruyucu donanım ve ekipmanın belirlenmesi. 
c) Sağlık ve güvenlik risklerinin önlenmesi ve koruyucu hizmetlerin yürütülmesi. 
ç) Çalışanların bilgilendirilmesi. 
d) Çalışanlara verilecek eğitimin planlanması. 
(3) Çalışanların veya çalışan temsilcilerinin, işyerinde iş sağlığı ve güvenliği için alınan 
önlemlerin yetersiz olduğu durumlarda veya teftiş sırasında, yetkili makama başvurmalarından 
dolayı hakları kısıtlanamaz. 
Çalışanların yükümlülükleri 
MADDE  19  –  (1)  Çalışanlar,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  aldıkları  eğitim  ve 
işverenin bu konudaki talimatları doğrultusunda, kendilerinin ve hareketlerinden veya yaptıkları 
işten etkilenen diğer çalışanların sağlık ve güvenliklerini tehlikeye düşürmemekle yükümlüdür. 
(2)  Çalışanların,  işveren  tarafından  verilen  eğitim  ve  talimatlar  doğrultusunda 
yükümlülükleri şunlardır: 
a)  İşyerindeki  makine,  cihaz,  araç,  gereç,  tehlikeli  madde,  taşıma  ekipmanı  ve  diğer 
üretim  araçlarını  kurallara  uygun  şekilde  kullanmak,  bunların  güvenlik  donanımlarını  doğru 
olarak kullanmak, keyfi olarak çıkarmamak ve değiştirmemek. 
b) Kendilerine sağlanan kişisel koruyucu donanımı doğru kullanmak ve korumak. 
c)  İşyerindeki  makine,  cihaz,  araç,  gereç,  tesis  ve  binalarda  sağlık  ve  güvenlik 
yönünden ciddi ve yakın bir tehlike ile karşılaştıklarında ve koruma tedbirlerinde bir eksiklik 
gördüklerinde, işverene veya çalışan temsilcisine derhal haber vermek. 
 
 
ç)  Teftişe  yetkili  makam  tarafından  işyerinde  tespit  edilen  noksanlık  ve  mevzuata 
aykırılıkların giderilmesi konusunda, işveren ve çalışan temsilcisi ile iş birliği yapmak. 
d) Kendi görev alanında, iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için işveren ve çalışan 
temsilcisi ile iş birliği yapmak. 
Çalışan temsilcisi 
MADDE  20  –  (1)  İşveren;  işyerinin  değişik  bölümlerindeki  riskler  ve  çalışan 
sayılarını  göz  önünde  bulundurarak  dengeli  dağılıma  özen  göstermek  kaydıyla,  çalışanlar 
arasında  yapılacak  seçim  veya  seçimle  belirlenemediği  durumda  atama  yoluyla,  aşağıda 
belirtilen sayılarda çalışan temsilcisini görevlendirir: 
a) İki ile elli arasında çalışanı bulunan işyerlerinde bir. 
b) Ellibir ile yüz arasında çalışanı bulunan işyerlerinde iki. 
c) Yüzbir ile beşyüz arasında çalışanı bulunan işyerlerinde üç. 
ç) Beşyüzbir ile bin arasında çalışanı bulunan işyerlerinde dört. 
d) Binbir ile ikibin arasında çalışanı bulunan işyerlerinde beş. 
e) İkibinbir ve üzeri çalışanı bulunan işyerlerinde altı. 
(2)  Birden  fazla  çalışan  temsilcisinin  bulunması  durumunda  baş  temsilci,  çalışan 
temsilcileri arasında yapılacak seçimle belirlenir. 
(3) Çalışan temsilcileri, tehlike kaynağının yok edilmesi veya tehlikeden kaynaklanan 
riskin azaltılması için, işverene öneride bulunma ve işverenden gerekli tedbirlerin alınmasını 
isteme hakkına sahiptir. 
(4)  Görevlerini  yürütmeleri  nedeniyle,  çalışan  temsilcileri  ve  destek  elemanlarının 
hakları  kısıtlanamaz  ve  görevlerini  yerine  getirebilmeleri  için  işveren  tarafından  gerekli 
imkânlar sağlanır. 
(5)  İşyerinde  yetkili  sendika  bulunması  hâlinde,  işyeri  sendika  temsilcileri  çalışan 
temsilcisi olarak da görev yapar. 
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM 
Konsey, Kurul ve Koordinasyon 
Ulusal İş Sağlığı ve Güvenliği Konseyi10 
MADDE 21 – (1) Ülke genelinde iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili politika ve stratejilerin 
belirlenmesi için tavsiyelerde bulunmak üzere Konsey kurulmuştur. 
(2) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.)  
(3) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.) 
(4) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.) 
(5) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.) 
(6) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.) 
(7) (Mülga: 2/7/2018-KHK-703/210 md.)  
10 Anayasa Mahkemesinin 7/12/2023 Tarihli ve E: 2021/125, K: 2023/213 Sayılı Kararı ile bu maddenin (2), (3), 
(4), (5), (6) ve (7) numaralı fıkralarının yürürlükten kaldırılması iptal edilmiştir. 
 
 
 
İş sağlığı ve güvenliği kurulu 
MADDE  22  –  (1)  Elli  ve  daha  fazla  çalışanın  bulunduğu  ve  altı  aydan  fazla  süren 
sürekli  işlerin  yapıldığı  işyerlerinde  işveren,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  çalışmalarda 
bulunmak  üzere  kurul  oluşturur.  İşveren,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  mevzuatına  uygun  kurul 
kararlarını uygular. 
(2) Altı aydan fazla süren asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu hallerde; 
a) Asıl işveren ve alt işveren tarafından ayrı ayrı kurul oluşturulmuş ise, faaliyetlerin 
yürütülmesi  ve  kararların  uygulanması  konusunda  iş  birliği  ve  koordinasyon  asıl  işverence 
sağlanır. 
b)  Asıl  işveren  tarafından  kurul  oluşturulmuş  ise,  kurul  oluşturması  gerekmeyen  alt 
işveren, koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar. 
c)  İşyerinde  kurul  oluşturması  gerekmeyen  asıl  işveren,  alt  işverenin  oluşturduğu 
kurula iş birliği ve koordinasyonu sağlamak üzere vekâleten yetkili bir temsilci atar. 
ç)  Kurul  oluşturması  gerekmeyen  asıl  işveren  ve  alt  işverenin  toplam  çalışan  sayısı 
elliden fazla ise, koordinasyonu asıl işverence yapılmak kaydıyla, asıl işveren ve alt işveren 
tarafından birlikte bir kurul oluşturulur. 
(3) Aynı çalışma alanında birden fazla işverenin bulunması ve bu işverenlerce birden 
fazla  kurulun  oluşturulması  hâlinde  işverenler,  birbirlerinin  çalışmalarını  etkileyebilecek 
kurul kararları hakkında diğer işverenleri bilgilendirir. 
İş sağlığı ve güvenliğinin koordinasyonu 
MADDE 23 – (1) Aynı çalışma alanını birden fazla işverenin paylaşması durumunda 
işverenler; iş hijyeni ile iş sağlığı ve güvenliği önlemlerinin uygulanmasında iş birliği yapar, 
yapılan  işin  yapısı  göz  önüne  alınarak  mesleki  risklerin  önlenmesi  ve  bu  risklerden 
korunulması çalışmalarını koordinasyon içinde yapar, birbirlerini ve çalışan temsilcilerini bu 
riskler konusunda bilgilendirir. 
(2)  Birden  fazla  işyerinin  bulunduğu  iş  merkezleri,  iş  hanları,  sanayi  bölgeleri  veya 
siteleri  gibi  yerlerde,  iş  sağlığı  ve  güvenliği  konusundaki  koordinasyon  yönetim  tarafından 
sağlanır. Yönetim, işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliği yönünden diğer işyerlerini etkileyecek 
tehlikeler hususunda gerekli tedbirleri almaları için işverenleri uyarır. Bu uyarılara uymayan 
işverenleri Bakanlığa bildirir. 
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM 
Teftiş ve İdari Yaptırımlar 
Teftiş, inceleme, araştırma, müfettişin yetki, yükümlülük ve sorumluluğu 
MADDE  24  –  (1)  Bu  Kanun  hükümlerinin  uygulanmasının  izlenmesi  ve  teftişi,  iş 
sağlığı  ve  güvenliği  yönünden  teftiş  yapmaya  yetkili  Bakanlık  iş  müfettişlerince  yapılır.  Bu 
Kanun kapsamında yapılacak teftiş ve incelemelerde, 4857 sayılı Kanunun 92, 93, 96, 97 ve 
107 nci maddeleri uygulanır. 
 
 
 
(2) (Mülga: 25/1/2024-7495/8 md.)  
(3)  Askeri  işyerleriyle  yurt  güvenliği  için  gerekli  maddeler  üretilen  işyerlerinin 
denetim ve teftişi konusu ve sonuçlarına ait işlemler, Millî Savunma Bakanlığı ve Bakanlıkça 
birlikte hazırlanacak yönetmeliğe göre yürütülür. 
iş 
kuruluşları, 
Bakanlığın inceleme, kontrol, denetim yetki ve sorumluluğu 
MADDE 24/A- (Ek: 25/1/2024-7495/9 md.)  
(1)  Bakanlık  bu  Kanun  kapsamındaki  eğitim  kurumları,  ortak  sağlık  ve  güvenlik 
ve 
birimleri, ekipman muayene 
analiz laboratuvarlarında inceleme,  yetkilendirme,  kontrol  ve  denetim  yapmaya  yetkilidir. 
Bakanlık  adına  inceleme,  kontrol  ve  denetim  İş  Sağlığı  ve  Güvenliği  Genel  Müdürlüğünde 
görevli çalışma uzmanı ve çalışma uzman yardımcısı, mühendis, fizikçi, kimyager, biyolog ve 
tabip  unvanlı  personel  tarafından  yerine  getirilir.  Bu  madde  kapsamında  görevlendirilen 
personel  inceleme,  kontrol  ve  denetim  esnasında  mümkün  olduğu  kadar  işi  aksatmamak, 
işverenin  ve  işyerinin  meslek  sırları  ile  gördükleri  ve  öğrendikleri  hususları  tamamen  gizli 
tutmakla  yükümlüdür.  Görevlendirilen  personele  işveren  veya  çalışanlar  tarafından  gereken 
kolaylık sağlanır. Bu fıkraya ilişkin usul ve esaslar Bakanlıkça düzenlenir. 
hijyeni 
ölçüm, 
test 
(2)  Bu  madde  kapsamında  görev  yapan  Bakanlık  personeli  kolluk  kuvvetlerinin 
yardımına ihtiyaç duydukları takdirde, askeri işyerleri hariç olmak üzere, durumu ilgili mülki 
idare amirine iletirler. Mülki idare amiri 10/6/1949 tarihli ve 5442 sayılı İl İdaresi Kanunu ile 
4/7/1934  tarihli  ve  2559  sayılı  Polis  Vazife  ve  Salâhiyet  Kanununun  verdiği  yetkiler 
çerçevesinde yapacağı değerlendirme sonucunda bu talebi uygun bulursa yeteri kadar kolluk 
kuvveti görevlendirir. 
(3)  Bu  madde  kapsamında  inceleme,  kontrol  ve  denetim  için  görevlendirilenler 
hakkında 10/2/1954 tarihli ve 6245 sayılı Harcırah Kanununun 33 üncü maddesinin (b) fıkrası 
hükmü uygulanır. 
İşin durdurulması 
MADDE  25  –  (1)  İşyerindeki  bina  ve  eklentilerde,  çalışma  yöntem  ve  şekillerinde 
veya iş ekipmanlarında çalışanlar için hayati tehlike oluşturan bir husus tespit edildiğinde; bu 
tehlike  giderilinceye  kadar,  hayati  tehlikenin  niteliği  ve  bu  tehlikeden  doğabilecek  riskin 
etkileyebileceği alan ile çalışanlar dikkate alınarak, işyerinin bir bölümünde veya tamamında 
iş  durdurulur.  Ayrıca  çok  tehlikeli  sınıfta  yer  alan  maden,  metal  ve  yapı  işleri  ile  tehlikeli 
kimyasallarla  çalışılan  işlerin  yapıldığı  veya  büyük  endüstriyel  kazaların  olabileceği 
işyerlerinde, risk değerlendirmesi yapılmamış olması durumunda iş durdurulur. 
(2) İş sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili üç iş müfettişinden oluşan heyet, iş 
sağlığı ve güvenliği bakımından teftişe yetkili iş müfettişinin tespiti üzerine gerekli incelemeleri 
yaparak, tespit tarihinden itibaren iki gün içerisinde işin durdurulmasına karar verebilir. Ancak 
tespit  edilen  hususun  acil  müdahaleyi  gerektirmesi  hâlinde;  tespiti  yapan  iş  müfettişi,  heyet 
 
 
tarafından karar alınıncaya kadar geçerli olmak kaydıyla işi durdurur. 
(3)  İşin  durdurulması  kararı, ilgili mülki  idare amirine ve işyeri dosyasının  bulunduğu 
Çalışma ve İş Kurumu il müdürlüğüne bir gün içinde gönderilir. İşin durdurulması kararı, mülki 
idare amiri tarafından kolluk kuvvetleri marifetiyle yirmidört saat içinde yerine getirilir. Ancak, 
tespit edilen hususun acil  müdahaleyi gerektirmesi nedeniyle verilen işin durdurulması kararı, 
mülki idare amiri tarafından kolluk kuvvetleri marifetiyle aynı gün yerine getirilir.11 
(4) İşveren, yerine getirildiği tarihten itibaren altı iş günü içinde, yetkili iş mahkemesinde 
işin  durdurulması  kararına  itiraz  edebilir.  İtiraz,  işin  durdurulması  kararının  uygulanmasını 
etkilemez. Mahkeme itirazı öncelikle görüşür ve altı iş günü içinde karara bağlar. Mahkeme 
kararı kesindir. 
(5)  İşverenin  işin  durdurulmasını  gerektiren  hususların  giderildiğini  Bakanlığa  yazılı 
olarak bildirmesi hâlinde, en geç yedi gün içinde işyerinde inceleme yapılarak işverenin talebi 
sonuçlandırılır. 
(6)  İşveren,  işin  durdurulması  sebebiyle  işsiz  kalan  çalışanlara  ücretlerini  ödemekle 
veya  ücretlerinde  bir  düşüklük  olmamak  üzere  meslek  veya  durumlarına  göre  başka  bir  iş 
vermekle yükümlüdür. 
(7) (Ek: 4/4/2015-6645/2 md.) Çok tehlikeli sınıfta yer alan ve ihale ile alınan işlerde; 
teknolojik gelişme, iş gücü kapasitesinin artırılması, üretim metotlarında yenilik gibi bir kısım 
unsurlar  sağlanmadan  üretim  ve/veya  imalat  planlarına,  iş  programlarına  aykırı  hareket 
edilerek üretim zorlaması nedeniyle hayati tehlike oluşturacak şekilde çalışma biçimleri, işin 
durdurulma sebebi sayılır. 
(8)  (Ek:  4/4/2015-6645/2  md.)  İşyerinde  durdurulan  işlerde  izinsiz  çalışma  yaptıran 
işveren veya işveren vekillerine üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir. 
Ölümlü iş kazası sebebiyle kamu ihalesinden yasaklama 
MADDE 25/A – (Ek: 4/4/2015-6645/3 md.) 
Ölümlü  iş  kazası  meydana  gelen  maden  işyerlerinde  kusuru  yargı  kararı  ile  tespit 
edilen  işveren,  mahkeme  tarafından  iki  yıl  süreyle  kamu  ihalelerine  katılmaktan  5/1/2002 
tarihli  ve  4735  sayılı  Kamu  İhale  Sözleşmeleri  Kanununun  26  ncı  maddesinin  ikinci 
fıkrasında sayılanlarla birlikte yasaklanır. Kararın bir örneği işverenin siciline işlenmek üzere 
Kamu İhale Kurumuna gönderilir ve Kurumun internet sayfasında ilan edilir. 
İdari para cezaları ve uygulanması 
MADDE 26 – (1) Bu Kanunun; 
a) 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri 
yerine getirmeyen işverene her bir yükümlülük için ayrı ayrı ikibin Türk Lirası, 
b)  6  ncı  maddesinin  birinci  fıkrası  gereğince  belirlenen  nitelikte  iş  güvenliği  uzmanı 
veya işyeri hekimi görevlendirmeyen işverene görevlendirmediği her bir kişi için beşbin Türk 
Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, diğer sağlık personeli görevlendirmeyen 
 
 
işverene ikibinbeşyüz Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, aynı fıkranın 
(b), (c) ve (d) bentlerinde belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene her bir ihlal için 
ayrı ayrı binbeşyüz Türk Lirası, (ç) bendine aykırı hareket eden işverene yerine getirilmeyen her 
bir tedbir için ayrı ayrı bin Türk Lirası, 
c) 8 inci maddesinin birinci ve altıncı fıkralarına aykırı hareket eden işverene her bir 
ihlal için ayrı ayrı binbeşyüz Türk Lirası, 
ç)  10  uncu  maddesinin  birinci  fıkrasına  göre  risk  değerlendirmesi  yapmayan  veya 
yaptırmayan  işverene  üçbin  Türk  Lirası,  aykırılığın  devam  ettiği  her  ay  için  dörtbinbeşyüz 
Türk  Lirası,  dördüncü  fıkrasında  belirtilen  yükümlülükleri  yerine  getirmeyen  işverene 
binbeşyüz Türk Lirası, 
d)  11  ve  12  nci  maddeleri  hükümlerine  aykırı  hareket  eden  işverene,  uyulmayan  her 
bir yükümlülük için bin Türk Lirası, aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, 
e) 14 üncü maddesinin birinci  fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen 
işverene her bir yükümlülük  için ayrı ayrı binbeşyüz Türk Lirası,  ikinci  fıkrasında belirtilen 
yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ikibin Türk Lirası, dördüncü fıkrasında belirtilen 
yükümlülükleri  yerine  getirmeyen  sağlık  hizmeti  sunucuları  veya  yetkilendirilen  sağlık 
hizmeti sunucularına ikibin Türk Lirası, 
f)  15  inci  maddesinin  birinci  ve  ikinci  fıkralarında  belirtilen  yükümlülükleri  yerine 
getirmeyen  işverene,  sağlık  gözetimine  tabi  tutulmayan  veya  sağlık  raporu  alınmayan  her 
çalışan için bin Türk Lirası, 
g)  16  ncı  maddesinde  belirtilen  yükümlülükleri  yerine  getirmeyen 
işverene, 
bilgilendirilmeyen her bir çalışan için bin Türk Lirası, 
ğ) (Değişik: 4/4/2015-6645/4 md.) 17 nci maddesinde belirtilen yükümlülükleri yerine 
getirmeyen işverene, her bir aykırılık için çalışan başına ayrı ayrı beşyüz Türk Lirası, 
h)  18  inci  maddesinde  belirtilen  yükümlülükleri  yerine  getirmeyen  işverene,  her  bir 
aykırılık için ayrı ayrı bin Türk Lirası, 
ı) 20 nci maddesinin birinci ve dördüncü fıkralarında belirtilen yükümlülükleri yerine 
getirmeyen  işverene  bin  Türk  Lirası,  üçüncü  fıkrasında  belirtilen  yükümlülükleri  yerine 
getirmeyen işverene binbeşyüz Türk Lirası, 
i)  22  nci  maddesinde  belirtilen  yükümlülükleri  yerine  getirmeyen  işverene  her  bir 
aykırılık için ayrı ayrı ikibin Türk Lirası, 
j)  23  üncü  maddesinin  ikinci  fıkrasında  belirtilen  bildirim  yükümlülüklerini  yerine 
getirmeyen yönetimlere beşbin Türk Lirası, 
k)  24/A  maddesinin  birinci  fıkrasında  belirtilen  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili 
konularda  ölçüm,  inceleme  ve  araştırma  yapılmasına,  numune  alınmasına  veya  eğitim 
kurumları ile ortak sağlık ve güvenlik birimlerinin kontrol ve denetiminin yapılmasına engel 
11 4/4/2015 tarihli ve  6645 sayılı Kanunun 2 nci maddesiyle, bu fıkrada yer alan “mülki idare amiri 
tarafından” ibarelerinden sonra gelmek üzere “kolluk kuvvetleri marifetiyle” ibareleri  eklenmiştir. 
 
olan işverene beşbin Türk Lirası,12 
1)  (Değişik:  4/4/2015-6645/4  md.)  25  inci  maddesinin  altıncı  fıkrasında  belirtilen 
yükümlülükleri yerine getirmeyen işverene ihlale uğrayan her bir çalışan için bin Türk Lirası, 
aykırılığın devam ettiği her ay için aynı miktar, 
m)  29  uncu  maddesinde  belirtilen;  büyük  kaza  önleme  politika  belgesi  hazırlamayan 
işverene  ellibin  Türk  Lirası,  güvenlik  raporunu  hazırlayıp  Bakanlığın  değerlendirmesine 
sunmadan  işyerini  faaliyete  geçiren,  işletilmesine  Bakanlıkça  izin  verilmeyen  işyerini  açan 
veya durdurulan işyerinde faaliyete devam eden işverene seksenbin Türk Lirası, 
n)  30  uncu  maddesinde  öngörülen  yönetmeliklerde  belirtilen  yükümlülükleri  yerine 
getirmeyen işverene, uyulmayan  her hüküm  için tespit  edildiği tarihten itibaren aylık olarak 
bin Türk Lirası, 
o) (Ek: 4/4/2015-6645/4 md.) Çalışanlarına, standartlara uygun ve CE işaretli kişisel 
koruyucu donanım temin etmeyen işverenlere çalışan başına beşyüz Türk Lirası, 
ö) (Ek: 4/4/2015-6645/4 md.) Yer altı maden işletmelerinde çalışanların bulundukları 
yeri  ve  giriş  çıkışlarını  gösteren  takip  sistemini  kurmayan  işverenlere  çalışan  başına  beşyüz 
Türk Lirası, 
idari para cezası verilir. 
(2) (Değişik: 4/4/2015-6645/4 md.) Bu Kanunda belirtilen idari para cezaları, 14 üncü 
maddede  belirtilen  bildirim  yükümlülüğünü  yerine  getirmeyenlere  uygulanacak  idari  para 
cezaları  hariç  gerekçesi  belirtilmek  suretiyle  Çalışma  ve  İş  Kurumu  il  müdürünce  verilir.  14 
üncü maddede belirtilen bildirim yükümlülüğünü yerine getirmeyenler için uygulanan idari para 
cezaları hariç tahsil edilen idari para cezaları genel bütçeye gelir kaydedilir. 14 üncü maddede 
belirtilen  bildirim  yükümlülüğünü  yerine  getirmeyenlere  uygulanacak  idari  para  cezaları  ise 
doğrudan Sosyal Güvenlik Kurumunca verilir. Sosyal Güvenlik Kurumunca verilen idari para 
cezalarının  tebliğ,  itiraz  ve  tahsilinde  5510  sayılı  Kanunun  102  nci  maddesi  hükümleri 
uygulanır.  Verilen  diğer  idari  para  cezaları  tebliğinden  itibaren  otuz  gün  içinde  ödenir.  İdari 
para cezaları tüzel kişiliği bulunmayan kamu kurum ve kuruluşları adına da düzenlenebilir. 
(3) (Ek: 4/4/2015-6645/4 md.) Bu maddede belirtilen idari para cezaları; 
a) Ondan az çalışanı bulunan işyerlerinden; 
1) Az tehlikeli sınıfta yer alanlar için aynı miktarda, 
2) Tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde yirmi beş oranında artırılarak, 
3) Çok tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde elli oranında artırılarak, 
b) On ila kırk dokuz çalışanı bulunan işyerlerinden; 
1) Az tehlikeli sınıfta yer alanlar için aynı miktarda, 
2) Tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde elli oranında artırılarak, 
3) Çok tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde yüz oranında artırılarak,  
c) Elli ve daha fazla çalışanı bulunan işyerlerinden; 
12  25/1/2024    tarihli  ve  7495  sayılı  Kanunun  10  uncu  maddesiyle  bu  bentte  yer  alan  “24  üncü 
maddesinin ikinci” ibaresi “24/A maddesinin birinci” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
1) Az tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde elli oranında artırılarak, 
2) Tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde yüz oranında artırılarak, 
3) Çok tehlikeli sınıfta yer alanlar için yüzde iki yüz oranında artırılarak,  
uygulanır. 
(4)  (Ek:  4/4/2015-6645/4  md.)  İşin  durdurulması  hâlinde,  durdurmaya  sebep  olan 
fiilden dolayı ilgili idari para cezası uygulanmaz. 
(5)  (Ek:  4/4/2015-6645/4  md.)  Çalışan  sayısıyla  çarpılarak  verilen  idari  para 
cezalarında üçüncü fıkra hükümleri uygulanmaz. 
(6)  (Ek:  4/4/2015-6645/4  md.)  14  üncü  maddede  belirtilen  bildirim  yükümlülüğünü 
yerine  getirmeyenler  için  uygulanan  idari  para  cezaları  hariç  olmak  üzere  bu  Kanuna  göre 
tahsil edilen idari para cezaları, iş sağlığı ve güvenliği ile ilgili eğitim ve araştırma-geliştirme 
projelerine  ilişkin  harcamalarda  kullanılır.  Bu  amaçla  ihtiyaç  duyulan  ödenek,  Bakanlık 
bütçesinde  öngörülür.  Söz  konusu  ödeneğin  kullanılmasına  ilişkin  usul  ve  esaslar,  Bakanlık 
ile Maliye Bakanlığınca müştereken belirlenir. 
Hüküm bulunmayan haller ve muafiyet 
MADDE 27 – (1) Çalışanların tabi oldukları kanun hükümleri saklı kalmak kaydıyla, 
bu  Kanunda  hüküm  bulunmayan  hallerde  4857  sayılı  Kanunun  bu  Kanuna  aykırı  olmayan 
hükümleri uygulanır. 
(2) Bu Kanuna göre düzenlenen kağıtlar damga vergisinden, işlemler harçtan müstesnadır. 
(3) Bakanlık, bu Kanuna göre yapılacak iş ve işlemlere ait her türlü belge veya bilgiyi, 
elektronik  ve  benzeri  ortamlar  üzerinden  isteyebilir,  arşivleyebilir,  bu  ortamlar  üzerinden 
onay, yetki, bilgi ve belge verebilir. 
BEŞİNCİ BÖLÜM 
Çeşitli ve Geçici Hükümler 
Bağımlılık yapan maddeleri kullanma yasağı 
MADDE  28  –  (1)  İşyerine,  sarhoş  veya  uyuşturucu  madde  almış  olarak  gelmek  ve 
işyerinde alkollü içki veya uyuşturucu madde kullanmak yasaktır. 
(2) İşveren; işyeri eklentilerinden sayılan kısımlarda, ne gibi hallerde, hangi zamanda 
ve hangi şartlarla alkollü içki içilebileceğini belirleme yetkisine sahiptir. 
(3) Aşağıdaki çalışanlar için alkollü içki kullanma yasağı uygulanmaz: 
a) Alkollü içki yapılan işyerlerinde çalışan ve işin gereği olarak üretileni denetlemekle 
görevlendirilenler. 
b)  Kapalı  kaplarda  veya  açık  olarak  alkollü  içki  satılan  veya  içilen  işyerlerinde  işin 
gereği alkollü içki içmek zorunda olanlar. 
c) İşinin niteliği gereği müşterilerle birlikte alkollü içki içmek zorunda olanlar. 
Güvenlik raporu veya büyük kaza önleme politika belgesi 
MADDE 29 – (1) İşletmeye başlanmadan önce, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek 
 
 
 
işyerleri  için,  işyerlerinin  büyüklüğüne  göre  büyük  kaza  önleme  politika  belgesi  veya 
güvenlik raporu işveren tarafından hazırlanır. 
(2)  Güvenlik  raporu  hazırlama  yükümlülüğü  bulunan  işveren,  hazırladıkları  güvenlik 
raporlarının  içerik  ve  yeterlilikleri  Bakanlıkça  incelenmesini  müteakip  işyerlerini  işletmeye 
açabilir. 
İş sağlığı ve güvenliği ile ilgili çeşitli yönetmelikler 
MADDE  30  –  (1)  Aşağıdaki  konular  ile  bunlara  ilişkin  usul  ve  esaslar  Bakanlıkça 
çıkarılacak yönetmeliklerle düzenlenir: 
a)  İlgili  bakanlıkların  görüşü  alınarak,  iş  sağlığı  ve  güvenliğinin  sağlanması, 
sürdürülmesi  ve  mevcut  durumun  iyileştirilmesi  amacıyla;  işyeri  bina  ve  eklentileri,  iş 
ekipmanı, işin her safhasında kullanılan ve ortaya çıkan maddeler, çalışma  ortam ve şartları, 
özel  risk  taşıyan  iş  ekipmanı  ve  işler  ile  işyerleri,  özel  politika  gerektiren  grupların 
çalıştırılması,  işin  özelliğine  göre  gece  çalışmaları  ve  postalar  hâlinde  çalışmalar,  sağlık 
kuralları  bakımından  daha  az  çalışılması  gereken  işler,  gebe  ve  emziren  kadınların  çalışma 
şartları, emzirme odaları ve çocuk bakım yurtlarının kurulması veya dışarıdan hizmet alınması 
ve benzeri özel düzenleme gerektirebilecek konular ve bunlara bağlı bildirim ve izinler ile bu 
Kanunun uygulanmasına yönelik diğer hususlar. 
b) İş sağlığı ve güvenliği hizmetleri ile ilgili olarak; 
1) Çalışan sayısı ve tehlike sınıfı göz önünde bulundurularak hangi işyerlerinde işyeri 
sağlık  ve  güvenlik  biriminin  kurulacağı,  bu  birimlerin  fiziki  şartları  ile  birimlerde 
bulundurulacak donanım. 
2) İşyeri sağlık ve güvenlik birimi ile ortak sağlık ve güvenlik biriminde görev alacak 
işyeri  hekimi,  iş  güvenliği  uzmanı  ve  diğer  sağlık  personelinin  nitelikleri,  işe  alınmaları, 
görevlendirilmeleri, görev, yetki ve sorumlulukları, görevlerini nasıl yürütecekleri, işyerinde 
çalışan sayısı ve işyerinin yer aldığı tehlike sınıfı göz önünde bulundurularak asgari çalışma 
süreleri,  işyerlerindeki  tehlikeli  hususları  nasıl  bildirecekleri,  sahip  oldukları  belgelere  göre 
hangi işyerlerinde görev alabilecekleri. 
3) İş sağlığı ve güvenliği hizmeti sunacak kişi, kurum ve kuruluşların; görev, yetki ve 
yükümlülükleri, belgelendirilmeleri ve yetkilendirilmeleri ile sunulacak hizmetler kapsamında 
yer  alan  sağlık  gözetimi  ve  sağlık  raporları,  kuruluşların  fiziki  şartları  ile  kuruluşlarda 
bulundurulacak personel ve donanım. 
4)  İş  sağlığı  ve  güvenliği  hizmeti  sunan  kişi,  kurum  ve  kuruluşlardan  işyeri  tehlike 
sınıfı  ve  çalışan  sayısına  göre;  hangi  şartlarda  hizmet  alınacağı,  görevlendirilecek  veya 
istihdam  edilecek  kişilerin  sayısı,  işyerinde  verilecek  hizmet  süresi  ve  belirlenen  görevleri 
hangi hallerde işverenin kendisinin üstlenebileceği. 
5)  İşyeri  hekimi,  iş  güvenliği  uzmanı  ve  diğer  sağlık  personelinin  eğitimleri  ve 
belgelendirilmeleri, unvanlarına göre kimlerin hangi sınıf belge alabilecekleri, işyeri hekimi, 
iş güvenliği uzmanı ve diğer sağlık personeli eğitimi verecek kurumların belgelendirilmeleri, 
yetkilendirilmeleri  ile  eğitim  programlarının  ve  bu  programlarda  görev  alacak  eğiticilerin 
niteliklerinin  belirlenmesi  ve  belgelendirilmeleri,  eğitimlerin  sonunda  yapılacak  sınavlar  ve 
 
düzenlenecek belgeler. 
6) (Ek: 10/9/2014-6552/18 md.) 50’den az çalışanı bulunan ve az tehlikeli sınıfta yer 
alan işyerinde iş sağlığı ve güvenliği hizmetlerinin üstlenilmesine ilişkin eğitim programları, 
eğitimin süresi ve eğiticilerin nitelikleri ile görevlendirmeye ilişkin hususlar.13 
c) Risk değerlendirmesi ile ilgili olarak; risk değerlendirmesinin hangi işyerlerinde ne 
şekilde  yapılacağı,  değerlendirme  yapacak  kişi  ve  kuruluşların  niteliklerinin  belirlenmesi, 
gerekli izinlerin verilmesi ve izinlerin iptal edilmesi. 
ç) Sağlık Bakanlığının görüşü alınarak, işverenlerin işyerlerinde bu Kanun kapsamında 
yapmakla yükümlü oldukları kişisel maruziyete ve çalışma ortamına yönelik gerekli kontrol, 
inceleme  ve  araştırmalar  ile  fiziksel,  kimyasal  ve  biyolojik  etmenlerle  ilgili  ölçüm  ve 
laboratuvar  analizlerinin  usul  ve  esasları  ile  bu  ölçüm  ve  analizleri  yapacak  kişi  ve 
kuruluşların niteliklerinin belirlenmesi, gerekli yetkilerin verilmesi ve verilen yetkilerin iptali 
ile yetkilendirme ve belgelendirme bedelleri. 
d)  Yapılan  işin  niteliği,  çalışan  sayısı,  işyerinin  büyüklüğü,  kullanılan,  depolanan  ve 
üretilen maddeler, iş ekipmanı ve işyerinin konumu gibi hususlar dikkate alınarak acil durum 
planlarının  hazırlanması,  önleme,  koruma,  tahliye,  ilk  yardım  ve  benzeri  konular  ile  bu 
konularda görevlendirilecek kişiler. 
e) Çalışanlara ve temsilcilerine verilecek eğitimler, bu eğitimlerin belgelendirilmesi, iş 
sağlığı ve güvenliği eğitimi verecek kişi ve kuruluşlarda aranacak nitelikler ile mesleki eğitim 
alma zorunluluğu bulunan işler. 
f)  Kurulun  oluşumu,  görev  ve  yetkileri,  çalışma  usul  ve  esasları,  birden  çok  kurul 
bulunması hâlinde bu kurullar arasındaki koordinasyon ve iş birliği. 
g)  (Değişik:  4/4/2015-6645/5  md.)  İşyerlerinde  işin  durdurulması,  hangi  işlerde  risk 
değerlendirmesi  yapılmamış  olması  durumunda  işin  durdurulacağı,  durdurma  sebeplerini 
gidermek için mühürlerin geçici olarak kaldırılması, yeniden çalışmaya izin verilme şartları, 
çok  tehlikeli  işler  sınıfında  yer  alan  başta  maden  ve  yapı  olmak  üzere  işyerlerinde  acil 
durdurmayı  gerektiren  hususlar,  acil  hâllerde  işin  durdurulmasına  karar  verilinceye  kadar 
geçecek sürede alınacak tedbirlerin uygulanması. 
ğ) (Değişik: 28/11/2017-7061/103 md.)  Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ve Afet ve Acil 
Durum  Yönetimi  Başkanlığı  ile  müştereken,  büyük  endüstriyel  kazaların  önlenmesi  ve 
etkilerinin azaltılması için alınacak tedbirler, büyük endüstriyel kaza oluşabilecek işyerlerinin 
belirlenmesi  ve  sınıflandırılması,  yeni  kurulacak  veya  halen  faaliyette  bulunan  işyerleri  için 
büyük  kaza  önleme  politika  belgesi  veya  güvenlik  raporunun  hazırlanması,  incelenmesi, 
güvenlik raporu olmaması durumunda işin durdurulması veya işin devamına izin verilmesi ve 
büyük endüstriyel kazaların önlenmesi ve etkilerinin azaltılmasına ilişkin diğer hususlar.  
(2)  Birinci  fıkranın  (b)  bendine  göre  işyeri  hekimi  ve  diğer  sağlık  personeline  dair 
çıkarılan  yönetmelikte  yer  alan  işyeri  hekimi  ve  diğer  sağlık  personelinin  eğitim  programları, 
çalışma süreleri, görev ve yetkilerine ilişkin hususlarda Sağlık Bakanlığının uygun görüşü alınır. 
(3)  (Ek:  4/4/2015-6645/5  md.)  Maden  işyerlerinin  hangilerinde  sığınma  odalarının 
kurulabileceği ve bu odaların teknik özelliklerine dair usul ve esaslar Bakanlıkça bir yıl içinde 
çıkarılacak  yönetmelikle  düzenlenir.  Bu  teknik  özellikler,  ulusal  ve  uluslararası  standartlara 
uygun olarak belirlenir. 
Belgelendirme, ihtar, askı ve iptaller14 
MADDE 31 – (1) Bu Kanun kapsamında yetkilendirilen veya belgelendirilen kişi ve 
kuruluşlara yönelik  yetkilendirme ve belgelendirme bedelleri, bu kişi ve  kurumlara getirilen 
kuralların  ihlali  hâlinde  hafif,  orta  ve  ağır  ihtar  olarak  kayda  alınması  ile  yetki  belgelerinin 
geçerliliğinin doğrudan veya ihtar puanları esas alınarak askıya alınması ve iptaline dair usul 
ve esaslar Bakanlıkça belirlenir. 
Değiştirilen hükümler 
MADDE 32 – 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun; 
a)  7  nci  maddesinin  birinci  fıkrasının  son  cümlesi  aşağıdaki  şekilde  değiştirilmiştir. 
“Geçici iş ilişkisi kurulan işveren işçiye talimat verme hakkına sahiptir.” 
b) 25 inci maddesinin birinci fıkrasının (II) numaralı bendinin (d) alt bendinde yer alan 
“veya  84  üncü  maddeye  aykırı  hareket  etmesi”  ibaresi  “,  işyerine  sarhoş  yahut  uyuşturucu 
madde almış olarak gelmesi ya da işyerinde bu maddeleri kullanması” şeklinde değiştirilmiştir. 
c) 71 inci maddesinin üçüncü fıkrasında geçen “hafif işler” ibaresinden sonra gelmek 
üzere  “,  onaltı  yaşını  doldurmuş  fakat  onsekiz  yaşını  bitirmemiş  genç  işçilerin  hangi  çeşit 
işlerde çalıştırılabilecekleri” ibaresi eklenmiştir. 
MADDE  33  –  13/12/1983  tarihli  ve  190  sayılı  Genel  Kadro  ve  Usulü  Hakkında 
Kanun  Hükmünde  Kararnamenin  eki  (I)  sayılı  cetvelin  Çalışma  ve  Sosyal  Güvenlik 
Bakanlığına  ait  bölümünde  yer  alan  “Baş  İş  Müfettişi”  unvanlı  kadrolar  “İş  Başmüfettişi” 
olarak değiştirilmiştir. 
MADDE 34 – Ekli (I), (II) ve (III) sayılı listelerde yer alan kadrolar ihdas edilerek 190 
sayılı  Kanun  Hükmünde  Kararnamenin  eki  (I)  sayılı  cetvelin  Çalışma  ve  Sosyal  Güvenlik 
Bakanlığına ait bölümüne eklenmiş, ekli (IV) sayılı listede yer alan kadrolar iptal edilerek 190 
sayılı  Kanun  Hükmünde  Kararnamenin  eki  (I)  sayılı  cetvelin  Çalışma  ve  Sosyal  Güvenlik 
Bakanlığına ait bölümünden çıkarılmıştır.15 
13  18/6/2017 tarihli ve 7033  sayılı  Kanunun  85 inci  maddesiyle,  bu  alt  bentte yer  alan  “10’dan  az” 
ibaresi “50’den az” şeklinde değiştirilmiştir. 
14 9/1/2025 tarihli ve 7538 sayılı Kanunun 22 nci maddesi ile bu madde başlığında yer alan “ihtar” 
ibaresinden  sonra  gelmek  üzere  “,  askı”  ibaresi  eklenmiş  ve  birinci  fıkrada  yer  alan  “İş  sağlığı  ve 
güvenliği  hizmeti  sunan,  ölçüm  ve  analizleri  yapan  kişi,  kurum,  kuruluşlar  ve  eğitim  kurumları  ile 
ilgili olarak” ibaresi “Bu Kanun kapsamında yetkilendirilen veya belgelendirilen kişi ve kuruluşlara 
yönelik” şeklinde değiştirilmiştir. 
15 Bu maddede yer alan kadrolar için 30/6/2012 tarihli ve 28339 sayılı Resmî Gazete’ye bakınız. 
 
 
 
 
 
 
MADDE  35  –  14/7/1965  tarihli  ve  657  sayılı  Devlet  Memurları  Kanunu  ile  ilgili 
olup yerine işlenmiştir. 
MADDE  36  –  9/1/1985  tarihli  ve  3146  sayılı  Çalışma  ve  Sosyal  Güvenlik 
Bakanlığının Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanunla ilgili olup yerine işlenmiştir.    
Yürürlükten kaldırılan hükümler 
MADDE 37 – 4857 sayılı Kanunun aşağıdaki hükümleri yürürlükten kaldırılmıştır: 
a) 2 nci maddesinin dördüncü fıkrası. 
b) 63 üncü maddesinin dördüncü fıkrası. 
c) 69 uncu maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları. 
ç) 77, 78, 79, 80, 81, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 89, 95, 105 ve geçici 2 nci maddeler. 
4857  sayılı  Kanunun  4  üncü  maddesinin  birinci  fıkrasının  (f)  bendinde  yer  alan  “İş 
sağlığı  ve  güvenliği  hükümleri  saklı  kalmak  üzere”  ifadesi  ile  98  inci  maddesinin  birinci 
fıkrasında yer alan “85 inci madde kapsamındaki işyerlerinde ise çalıştırılan her işçi için bin 
Yeni Türk Lirası,” ifadesi metinden çıkartılmıştır. 
EK MADDE 1 – (Ek: 2/7/2018-KHK-703/210 md.) (İptal:Anayasa Mahkemesinin 
(Yeniden 
7/12/2023  Tarihli  ve  E:  2021/125,  K:  2023/213  Sayılı  Kararı ile) 
Düzenleme:18/6/2025-7551/19 md.)  
(1)  Mevzuatta  Ulusal  İş  Sağlığı  ve  Güvenliği  Konseyine  yapılmış  olan  atıflar, 
Cumhurbaşkanınca belirlenen kurul veya merciye yapılmış sayılır. 
Atıflar 
GEÇİCİ  MADDE  1  –  (1)  Diğer  mevzuatta  iş  sağlığı  ve  güvenliği  ile  ilgili  olarak 
4857 sayılı Kanuna yapılan atıflar bu Kanuna yapılmış sayılır. 
Mevcut yönetmelikler 
GEÇİCİ MADDE 2 – (1) 4857 sayılı Kanunun 77 nci, 78 inci, 79 uncu, 80 inci, 81 
inci  ve  88  inci  maddelerine  göre  yürürlüğe  konulan  yönetmeliklerin  bu  Kanuna  aykırı 
olmayan  hükümleri,  bu  Kanunda  öngörülen  yönetmelikler  yürürlüğe  girinceye  kadar 
uygulanmaya devam olunur. 
Sağlık raporları 
GEÇİCİ MADDE 3 – (1) Çalışanlar için, 4857 sayılı Kanun ve diğer mevzuat gereği 
daha önce alınmış bulunan periyodik sağlık raporları süresi bitinceye kadar geçerlidir. 
İş güvenliği uzmanı görevlendirme yükümlülüğü 
GEÇİCİ  MADDE  4  –  (1)  (Değişik:  4/4/2015-6645/6  md.)  Bu  Kanunun  8  inci 
maddesinde  belirtilen  çok  tehlikeli  sınıfta  yer  alan  işyerlerinde  (A)  sınıfı  belgeye  sahip  iş 
güvenliği  uzmanı  görevlendirme  yükümlülüğü,  38  inci  maddenin  birinci  fıkrasının  (a) 
bendinin (1) numaralı alt bendinde yer alan yürürlük tarihine kadar (B) sınıfı belgeye sahip iş 
 
 
 
 
 
 
 
güvenliği  uzmanı  görevlendirilmesi;  tehlikeli  sınıfta  yer  alan  işyerlerinde  ise  (B)  sınıfı 
belgeye  sahip  iş  güvenliği  uzmanı  görevlendirme  yükümlülüğü,  38  inci  maddenin  birinci 
fıkrasının  (a)  bendinin  (1)  numaralı  alt  bendinde  yer  alan  yürürlük  tarihine  kadar  (C)  sınıfı 
belgeye sahip iş güvenliği uzmanı görevlendirilmesi kaydıyla yerine getirilmiş sayılır.16 
(2) (Ek: 12/7/2013-6495/55 md.) Bakanlık, usul ve esaslarını belirlemek kaydıyla, iş 
güvenliği uzmanlığı belgesine sahip olanlara, Sosyal Güvenlik Kurumuna ödenmiş olan prim 
gün  sayısı  ile  sahip  oldukları  belge  sınıfı  gibi  hususları  dikkate  alarak  üst  sınıflardaki  iş 
güvenliği uzmanlığı belgesi alabilmeleri için fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren bir yıl 
içinde  kullanılmak  şartıyla  en  fazla  iki  sınav  hakkı  verilmesine  dair  gerekli  düzenlemeyi 
yapmaya yetkilidir. 
(3)  (Ek:  4/4/2015-6645/6  md.)  İkinci  fıkraya  göre  iş  güvenliği  uzmanlığı  belge 
yükseltme sınavlarında başarılı olup belge almaya hak kazananların hakları saklıdır. 
Mevcut sertifika ve belgeler ile ihtar puanları 
GEÇİCİ MADDE 5 – (1) Bu Kanunun yayımı tarihinden önce Bakanlıkça verilen işyeri 
hekimliği,  iş  güvenliği  uzmanlığı  ve  işyeri  hemşiresi  sertifikası  veya  belgesi  ile  Türk  Tabipleri 
Birliği  tarafından  verilen  işyeri  hekimliği  sertifikası  sahiplerinden  belgeleri  geçersiz  sayılanlar, 
mevcut  belge  veya  sertifikalarını  bu  Kanunun  yayımından  itibaren  bir  yıl  içinde  Bakanlıkça 
düzenlenecek  belge  ile  değiştirmeleri  şartıyla  bu  Kanunla  verilen  bütün  hak  ve  yetkileri 
kullanabilirler.  Aynı  tarihten  önce  eğitim  kurumlarınca  verilen  işyeri  hekimliği  ve  iş  güvenliği 
uzmanlığı eğitimlerini tamamlayanlardan eğitimleri geçersiz sayılanlar ilgili mevzuata göre sınava 
girmeye hak kazanırlar. Hak sahipliğinin tespitinde Bakanlık kayıtları esas alınır. 
(2)  Bu  Kanunun  yayımı  tarihinden  önce  haklarında  kesinleşmiş  yargı  kararı 
bulunmayan eğitim kurumu ve ortak sağlık ve güvenlik birimlerine uygulanan ihtar puanları, 
kayıtlarda yer alan haliyle yeni yapılacak düzenlemeye aktarılır. 
İşyeri hekimliği yapan kurum tabiplerine yapılan ücret ödemeleri 
GEÇİCİ  MADDE  6  –  (1)  Kamu  kurum  ve  kuruluşları  ile  mahalli  idarelerde 
gerçekleştirilmiş  olan işyeri hekimliği  ücreti ödemeleri nedeniyle kamu görevlileri  hakkında 
idari veya mali yargılama ve takibat yapılamaz, başlatılanlar işlemden kaldırılır, bu ödemeler 
geriye tahsil ve tazmin konusu edilemez. 
GEÇİCİ MADDE 7 – (1) Bu Kanunun yayımı tarihinde Baş İş Müfettişi kadrolarında 
bulunanlar, hiçbir işleme gerek kalmaksızın İş Başmüfettişi kadrolarına atanmış sayılır. 
GEÇİCİ MADDE 8 – (1) Bu Kanunun yayımlandığı tarihte İş Sağlığı ve Güvenliği 
Merkez  Müdürlüğünde  İşçi  Sağlığı  ve  İş  Güvenliği  Enstitü  Müdürü  ile  İşçi  Sağlığı  ve  İş 
Güvenliği Enstitü Müdür Yardımcısı unvanlı kadrolarda bulunanların görevleri, bu Kanunun 
yayımlandığı tarihte sona erer ve bunlar en geç bir ay içinde derece ve kademelerine uygun 
16 21/2/2019 tarihli ve 7166 sayılı Kanunun 16 ncı maddesiyle, bu fıkrada yer alan “1/1/2020 tarihine 
kadar” ve “1/1/2019 tarihine kadar” ibareleri “38 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinin (1) 
numaralı alt bendinde yer alan yürürlük tarihine kadar” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
 
 
 
 
diğer kadrolara atanır. Bunlar, yeni bir kadroya atanıncaya kadar, eski kadrolarına ait aylık, ek 
gösterge  ve  her  türlü  zam  ve  tazminatlar  ile  diğer  mali  haklarını  almaya  devam  eder.  Söz 
konusu  personelin  atandıkları  tarih  itibarıyla  eski  kadrolarına  ilişkin  olarak  en  son  ayda 
aldıkları aylık, ek gösterge, her türlü zam ve tazminatları, ek ödeme ve benzeri adlarla yapılan 
her  türlü  ödemelerin  (ilgili  mevzuatı  uyarınca  fiili  çalışmaya  bağlı  fazla  mesai  ücreti  ve  ek 
ders  ücreti  hariç)  toplam  net  tutarının  (bu  tutar  sabit  bir  değer  olarak  esas  alınır);  yeni 
atandıkları  kadrolara ilişkin olarak yapılan aylık, ek gösterge, her türlü zam  ve tazminatları, 
ek  ödeme  ve  benzeri  adlarla  yapılan  her  türlü  ödemelerin  (ilgili  mevzuatı  uyarınca  fiili 
çalışmaya bağlı fazla mesai ücreti ve ek ders ücreti hariç) toplam net tutarından fazla olması 
hâlinde aradaki fark tutarı, herhangi bir vergi ve kesintiye tabi tutulmaksızın fark kapanıncaya 
kadar  ayrıca  tazminat  olarak  ödenir.  Atandıkları  kadro  unvanlarında  isteğe  bağlı  olarak 
herhangi bir değişiklik olanlarla kendi istekleriyle başka kurumlara atananlara fark tazminatı 
ödenmesine son verilir. 
(2)  Bu  Kanuna  ekli  listelerde  ihdas  edilen  kadrolardan  boş  bulunan  20  İş  Sağlığı  ve 
Güvenliği  Uzmanı,  100  İş  Sağlığı  ve  Güvenliği  Uzman  Yardımcısı,  40  Memur,  40  Veri 
Hazırlama ve Kontrol İşletmeni ve 10 Mühendis kadrosuna, 21/12/2011 tarihli ve 6260 sayılı 
2012  yılı  Merkezi  Yönetim  Bütçe  Kanundaki  sınırlamalara  tabi  olmadan  2012  yılı  içinde 
atama yapılabilir. 
GEÇİCİ MADDE 9 – (Ek: 4/4/2015-6645/7 md.) 
(1)  Bu  Kanunun  26  ncı  maddesinin  birinci  fıkrasına  eklenen  (ö)  bendi,  1/1/2016 
tarihinden itibaren uygulanır. 
GEÇİCİ MADDE 10 – (Ek: 28/11/2017-7061/104 md.) 
Bu  Kanunun  30  uncu  maddesinin  birinci  fıkrasının  (ğ)  bendinde  halen  faaliyette 
bulunan  işletmelere  getirilen  güvenlik  raporlarının  hazırlanması  yükümlülüğü  31/12/2018 
tarihine kadar tamamlanır. 
Yürürlük 
MADDE 38 – (1) Bu Kanunun; 
a) (Değişik: 12/7/2013-6495/56 md.) 6 ve 7 nci maddeleri; 
1) 4857 sayılı İş Kanununun mülga 81 inci maddesi kapsamında çalışanlar hariç kamu 
kurumları  ile  50’den  az  çalışanı  olan  ve  az  tehlikeli  sınıfta  yer  alan  işyerleri  için  (…)17 
tarihinde,1819 
2)  50’den  az  çalışanı  olan  tehlikeli  ve  çok  tehlikeli  sınıfta  yer  alan  işyerleri  için 
17  Anayasa  Mahkemesinin  22/7/2025  tarihli  ve  E.:  2024/54,  K.:  2025/163  sayılı  Kararı  ile  bu  alt 
bentte yer alan “31/12/2024” ibaresi iptal edilmiştir. 
18  23/7/2020 tarihli  ve  7252  sayılı  Kanunun  10 uncu maddesiyle,  bu  alt  bentte  yer  alan  “1/7/2020” 
ibaresi “31/12/2023” şeklinde değiştirilmiştir. 
19 27/12/2023 tarihli ve 7491 sayılı Kanunun 71 inci maddesi ile bu alt bentte yer alan “31/12/2023” 
ibaresi “31/12/2024” şeklinde değiştirilmiştir. 
 
 
 
 
1/1/2014 tarihinde, 
3) Diğer işyerleri için yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra, 
b) 9, 31, 33, 34, 35, 36 ve 38 inci maddeleri ile geçici 4, geçici 5, geçici 6, geçici 7 ve 
geçici 8 inci maddeleri yayımı tarihinde, 
c) Diğer maddeleri yayımı tarihinden itibaren altı ay sonra, 
yürürlüğe girer. 
Yürütme 
MADDE 39 – (1) Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür. 
 
3/5/2013 
2/8/2013 
11/9/2014 
23/4/2015 
11/6/2015 
7/9/2016 
6331 SAYILI KANUNA EK VE DEĞİŞİKLİK GETİREN MEVZUATIN VEYA 
ANAYASA MAHKEMESİ İPTAL KARARLARININ YÜRÜRLÜĞE GİRİŞ 
TARİHLERİNİ GÖSTERİR TABLO 
Değiştiren Kanunun/ 
KHK’nin veya İptal Eden 
Anayasa Mahkemesi 
Kararının Numarası 
6331 Sayılı Kanunun Değişen 
veya İptal Edilen Maddeleri 
Yürürlüğe Giriş Tarihi 
6462 
6495 
6552 
6645 
3 
3, GEÇİCİ MADDE 4, 38 
2, 6, 15, 30 
8, 25, 25/A, 26, 30, GEÇİCİ 
MADDE 4, GEÇİCİ MADDE 9 
Anayasa Mahkemesinin 
14/5/2015 tarihli ve E.: 
2014/177, 
K.: 2015/49 sayılı Kararı 
6745 
6770 
7033 
7061 
2 
38 
GEÇİCİ MADDE 4 
1/1/2017 tarihinden itibaren 
geçerli olmak üzere 27/1/2017 
6, 15, 30, 38 
30, GEÇİCİ MADDE 10 
1/7/2017 
5/12/2017 
KHK/703 
7, 21, EK MADDE 1 
24/6/2018 tarihinde birlikte 
yapılan Türkiye Büyük Millet 
Meclisi ve Cumhurbaşkanlığı 
seçimleri sonucunda 
Cumhurbaşkanının andiçerek 
göreve başladığı tarihte 
(9/7/2018) 
7166 
7252 
7491 
7495 
7538 
Geçici Madde 4 
22/2/2019 
38 
38 
24, 24/A, 26 
3, 6, 8, 15, 31 
1/7/2020 tarihinden geçerli 
olmak üzere yayımı tarihinde 
28/12/2023 
3/2/2024 
15/1/2025 
 
Anayasa Mahkemesinin 
7/12/2023 Tarihli ve E: 
2021/125, K: 2023/213 
Sayılı Kararı 
Ek Madde 1 
Kararın  
Resmî Gazete’de 
yayımlanmasından başlayarak 
oniki ay sonra  
(5/6/2025)  
7551 
Ek Madde 1 
1/7/2025 
Anayasa Mahkemesinin 
22/7/2025 tarihli ve E.: 
2024/54, K.: 2025/163 sayılı 
Kararı 
38 
9/12/2025 
 


Orijinal PDF dökümanını görüntüle

Diğer Konular